Hem hasta olduk anneli ogullu, hem soguk havalar tekrar geldi buralara. Biz de zamanimiz guzel bir sekilde degerlendirmek icin hafta arasi alisveris merkezine gidip oradaki oyuncaklarla oynadik.
Burda ilk defa kendi boyundaki muslukta ellerini yikamanin keyfini cikariyor :)
Haftasonunda havanin guzel olmasini firsat bilen Ozancik ve ailesi San Francisco'ya gittiler. Hava her zamanki gibi beklenenden daha soguktu ama biz bu sehri artik cok iyi tanidigimiz icin 3-4 kat kiyafet goturmustuk yanimizda. Oraya vardigimizda cok acikmis oldugumuz icin hemen Pier 39'in ust katindaki Crab House restaurant'da yer ayarladik. 35 dakikalik bir beklemenin ardindan muhtesem bir oglen yemegi yemeye hazirdik.
Crab House'da yedigi bol sarimsakli karides, midye, ve balik sandwich Ozan'in da cok hosuna gitti. Ama butun bu leziz yemeklerden once sofraya gelen ekmek gibisi yoktu :) Gerisi asagidaki videoda...
Yemekten sonra Pier'deki dukkanlari gezdik, cikolata ve kahve aldik. Ozan babasinin elinden tutarak ilk defa sokaklarda kendi yurudu. Onun bu tatli paytak paytak yuruyusunu goruntuledikten sonra bol bol izledik videosunu eve gelince.
Aksam uzeri Pier 39'dan ayrilmadan unlu deniz aslanlarina bakmaya gittik. Ozan uzun uzun seyretti hayret ve hayranlikla bu sevimli hayvanlari. Arada cikardiklari seslere ve yaptiklari komik hareketlere guldu ve babasina gosterdi onlari.
6 aylik olduktan sonra destekle oturmaya baslayan Ozan 7. aya dogru haci yatmaz seklinde bir dusup bir kalkip yine destek esliginde anca oturuken 8. ayini doldurmakla beraber desteksiz oturma alaninda kendini ispat etti. ( gerci sosyal baski oldugu zamanlarda diger cocuklarin arasindayken kendini kasip da rezil olmamak adina 1-2 dk kendi kendine oturdugu da olmustu 6 aylikken) Bakiniz burdaki son video.
Bu fiziksel yetenegin getirdigi en buyuk avantaj ise artik alisveris yaparken Ozan'i alisveris arabasina koyabilmek oldu. Eskiden kendi arabasinda oturtup da sepeti koluma takarak alisveris yapmak oldugumdan dolayi aldigim seyler 5 kilo'yu gecemiyordu. Ayrica bu sekilde oturarak alisveris yapmak Ozan'i da cok eglendirdi ilk denememizde gordugum uzere. Etrafa gulucukler atarak insanlardan gelen ilgi ve sevgi yumagi esliginde raflardaki urunlere goz gezdirdi. Arabaya attigim 3 limon onu baya heyecanlandirdi, limonlari alip oynamak icin deli oldu. Ben de ona bir sans verdim ama 3 limonu da 3'er kere alinden firlattiktan sonra careyi limonlari bir posete koyup, baglayip vermekte buldum. Bu da yeterince eglendirici oldu zaten Ozan icin, tabi ki sadece 5 dk icin...
Yaklasik 2 ay once Babaanne'miz burdayken Stanford Mall'da ki en favori magazalarimizdan biri olan Janie & Jack'den fotograf cekimi ve 1 adet baski fotograf hakki kazanmistik. Cekim gunu babaannesi ve annesi ile magazaya giden Ozan o gun keyifli ve gulec bir gunundeydi. Once kiyafetli ( sonradan arkadaslar arasinda adi Toprak Agasi'na cikan kiyafetimiz ile) ardindan da ciplak pozlar vererek yaklasik 20 dakika suren fotograf cekimizi tamamladik. Cekimlerin pruzsuz gecmesi icin de oglusumun uykusunu iyi aldigina, karninin tok olduguna, randevu tarihinin buyume donemi ( growth spurt) tarihlerine denk gelmedigine emin olmam da islerimizi kolaylastirdi sanirim. En buyuk fayda da Babaanne'nin orda bizimle olup giyinme, soyunma, kameraya dikkat cekme, guldurme, vs...gibi islerde yardimci olmasiydi. Ozan o zamanlar yaklasik 5.5 aylik oldugu icin tek basina oturma konusunda biraz zorluklar yasiyordu. O yuzden oturan fotograflarinda benim ona destek cikan sag elim var aslinda ama fotografci bayan soz verdigi gibi o kisimlari cok guzel saklamis.
Eeeee manken tatli, fotografci da iyi olunca ben 1 hediye fotografla beraber 5 tane de parali fotografi alip geldim tabi. Zaten onlarin amaci da bu degil miydi, hediye cekim bahanesiyle cagirip diger resimleri de satmak :)
Posted with Blogsy
